گردآوری از ارشام پارسی , نویسنده دکتر عبدالحسین زرین کوب,
بی آزاری و جام می برگزین که این است آئین و فرهنگ و دین
بترس از خدای و میازار کس ره رستگاری همین است و بس
( فردوسی بزرگ )
اگر چه دنیای ایران باستان از آغاز دوره مادها تا پایان سلسله ساسانی چهارده قرن رویدادهای پر فراز و نشیب و تجاوزات بسیاری را دیده است ولی به یاری خداوند همچنان بالان و نازان در سر جای خود ایستاده است و کارنامه اش مملو از خاطرات بیگانه ستیز , انسان دوستی , کردار و منش نیک , پهلوانی , جوانمردی و مروت است . ایران باستان به جهان درس تسامح , عدالت , قانون و انضباط آموخت . به دنیایی که آشور و بابل و مصر و یهود آن را از تعصب خشک و خشونت آکنده بودند نشان داد که با اعمال تسماح بهتر می توان امپراتوریهای بزرگ را از اقوام گوناگون با باورهای مختلف با اعمال تسامح و برابری گرد یکدیگر آورد و با این کار صلح و قدرت و تمدن را بر جهان اعمال نمود . به اهل عصر نشان داد که انسان آنجا که نیکی میکند با آنچه انجام میدهد به آنچه مبدا نیکی است کمک میکند و آنجا که به بدی میگراید دنیایی را که تعلق به شر دارد افزایش میدهد .


Ut justo id nibh pulvinar mauris pede Phasellus metus Sed congue.
Orci rutrum lacus feugiat egestas venenatis Sed dolor condimentum montes ornare.
Non ante gravida eros quis justo sed nonummy et Donec et.
